Het POTA-programma (Parks On The Air) heeft de draagbare radio nieuw leven ingeblazen: de activator bouwt een volledig station op in een park, vaak in minder dan dertig minuten, maakt enkele uren verbindingen en pakt dan weer in. In die omstandigheden is de antenne de bepalende factor: ze moet licht zijn, snel op te stellen, efficiënt genoeg om de tien reglementaire verbindingen te maken, en aangepast aan het beschikbare terrein — met of zonder bomen, met of zonder grondoppervlak.

Dit artikel bespreekt de antennefamilies die men het vaakst bij activators tegenkomt, telkens met een principeschema, de sterke punten, de beperkingen en links naar veldervaringen.

De rest van het artikel staat in het PDF-bestand.